Vroeger hadden we Girobetaalkaarten
Girobetaalkaarten werden door de Postbank uitgegeven vanaf 1969, de andere banken hadden Eurocheques als betaalcheque. Beide soorten cheques zijn in Nederland met de invoering van de Euro per 1/1/2002 afgeschaft.
Zo’n beetje iedereen (ook een student!) kreeg een mapje met 5 of 10 blanko Girobetaalkaarten van de Postbank. Als er een paar cheques van je rekening waren afgeschreven (en je stond niet rood) dan stuurden ze je alweer een nieuw setje. Gratis.
De girobetaalkaarten die ik op het laatst zelf nog gebruikt heb, waren gegarandeerd tot maximaal 200 gulden per stuk (Eurocheques maximaal 300 gulden). Ze waren gedrukt op papier met een watermerk en met inkt in voelbaar reliëf. Je schreef er zelf een bedrag op, en de muntsoort (guldens dus), en daarmee had je een wettig betaalmiddel in handen.
Het gemak van bankbiljetten, gecombineerd met de flexibiliteit en veiligheid van een betalingsopdracht. Ideaal als je bijvoorbeeld onverwacht een rembourszending kreeg: dankzij de Girobetaalkaart had je altijd veilig „kontant” geld in huis.
In sommige winkels kon je goederen „op afbetaling” kopen door een stapeltje getekende cheques in te leveren en af te spreken dat de winkelier er elke maand maar een paar tegelijk naar de Postbank zou opsturen.
___
Het verhaal over de invoering van de Eurocheque, zoals dat te lezen is op WikiPedia, is op zich al bijzonder: in mei 1968 vond hierover het eerste overleg plaats, nog niet eens 12 maanden later was het systeem al in heel Europa ingevoerd.
Tegenwoordig is zulke daadkracht niet meer voor te stellen. Zou het komen doordat in die tijd de computers nog van hout waren en de automatiseerders van staal?
