Foek Jouw: Censuur in de Disco
Censuur: you can’t live with it, you can’t live without it. Of zoiets. Censuur is van alle tijden, maar sommige tijden wordt bij ons de censuurstift strenger toegepast dan in andere tijden. In dit artikel inventariseer ik vooral censuur van popmuziek.
Rob Stenders
Op school moest ik leren dat censuur vooral iets was dat in enge landen gebeurde. De eerste keer van mijn leven dat ik bewust met het bestaan van censuur in ons eigen land in aanraking kwam, was waarschijnlijk in een van de VARA radio nachtuitzendingen van Rob Stenders.
Rob had dingen verteld op de radio, die waren machtig interessant, maar die hadden eigenlijk een beetje geheim moeten blijven en daarvoor werd hij wel bij bij Vera Keur op het matje geroepen en werd hij (als ik het me goed herinner) korte tijd geschorst.
Publiek
Wanneer een liedje op radio of TV uitgezonden wordt, dan moet het natuurlijk geschikt zijn voor elk publiek. Zo mogen sommige rapvideo’s op MTV alleen ’s nachts worden uitgezonden: er wordt dan van zo’n video een gekuiste versie voor overdag gemaakt.
Een paar voorbeelden van gecensureerde popsongs:
- Melissa Etheridge – Like The Way I Do
- Snoop Dogg – Drop It Like It’s Hot
- Kelis – Trick Me (rond 0:40)
- Eminem – Stan (let bijvoorbeeld op de censuur rond 4:11)
- Voor de Russische lezers: Tatu – Malchik Gei – welk woord onder andere op 1:06 weggebliept werd is volgens sommige mensen het woord отъебись, maar volgens anderen охуей.
Censuur kan ook per locatie variëren. Zo hoorde ik het lied „Luxe benen” van LeLe bijvoorbeeld gewoon overdag op de radio in Brabant, maar heb ik het nog nooit in Amsterdam gehoord.
Discotheek
Wanneer ze muziek ’s nachts in een discotheek draaien, waar je alleen als „volwassene” naar binnen mag, waar sterke drank geschonken wordt en waar sigaretten uit roodwitte pakjes gerookt worden, dan mag je toch zeker wel alle popmuziek beluisteren?
Nou, blijkbaar niet overal. Ik weet niet waarom, maar af en toe hoor je toch de gecensureerde versie van een liedje uit de luidsprekers schallen.
Lily Allen molenaar?
Groot was mijn verbazing dat het volgende nummer volop airplay kreeg in Nederland. Het lied schijnt te gaan over een ex-president van de VS.
Im Kaufhaus
Aan de andere kant gebeurt het ook wel eens dat je bij het winkelen in een van de Duitse winkelketens in ons land als achtergrondmuziek het nummer „Kronenburg Park” van Frank Boeijen, of een van de andere evergreens uit mijn asielblog te horen krijgt.
Die Ärzte
In Duitsland werd aan popgroepen wel eens verboden om bepaalde liedjes uit hun repertoire te spelen tijdens optredens. Nee, niet in Oost-Duitsland, maar in „gewoon” Duitsland. Hier als voorbeeld het optreden van Die Ärzte in München in 1987, dat destijds live op TV werd uitgezonden:
(Vanaf 3:40)
Onnodig
… voor een „feel good” einde van dit artikel, …
En nu, voor een „feel good” einde van dit artikel, het volgende. Soms is censuur helemaal niet nodig, maar gewoon leuk om te doen. We spreken dan van „Unnecessary Censorship” en het resultaat is behoorlijk grappig.
Links
Het in dit artikel gebruikte beeld- en geluidmateriaal is niet door mij gemaakt maar op basis van „fair use” embedded van YouTube.
Reacties en updates