Zeven magere jaren – over de Uitmarkt

Dit weekend is de Uitmarkt in Amsterdam. Bedoeld om gratis en gemakkelijk kennis te kunnen maken met wat het komende culturele seizoen gaat brengen. Als lid van de „net niet generatie” ben ik het eigenlijk wel gewend, dat ik weet dat mooie dingen bestaan maar dat ik ze zelf helaas nèt niet meer meemaak.

Van groots

Het eerste jaar dat ik in Amsterdam woonde en naar de Uitmarkt ging, werd deze gehouden op en rond het Museumplein en Leidseplein en dat was geweldig: het Museumplein vol tenten, overal voorstellingen, zelfs optredens van bekende bands, en alles redelijk gemakkelijk toegankelijk (de rijen waren niet zo lang).

Maar elk jaar daarna werd de omvang kleiner. Op het podium op de Dam, dat zou toch de parel op de kroon moeten zijn, vind je de laatste jaren de hele dag lang voornamelijk  repetities voor een TV-uitzending. En (ondanks de subsidies) werd vooral het aanbod voor jongeren en mensen die zich jong voelen steeds minder interessant (en moeilijker te vinden).

Naar stoffig

Terwijl de Amsterdam Gay Pride de afgelopen 7 jaar evolueerde naar een familiefeestje (een groot deel van de bezoekers bestond dit jaar uit tieners en jonge gezinnetjes), lijkt er op de Uitmarkt tegenwoordig voornamelijk klassieke muziek gespeeld te worden en komen waarschijnlijk internetloze ouderen hun prehistorische papieren „programma’s” voor het komende seizoen ophalen in het centrum van de stad.

Kredietcrisis?

Vorig jaar dacht ik nog dat dit alles een gevolg was van de sluimerende kredietcrisis. Want „gratis” voorstellingen zullen toch door iemand betaald moeten worden. En de sponsoren hebben natuurlijk ook steeds minder geld te besteden.

Maar aan de andere kant kan het natuurlijk ook gewoon een voorteken van wat de uitgaansindustrie de komende winter aan gasten denkt te gaan ontvangen. Want dat jongeren steeds minder uitgaan is een feit, dus waarom zou je ze dan nog met de Uitmarkt het centrum in lokken?

Andere tradities

Sinds ik in Amsterdam woon is de Uitmarkt niet de enige traditie die krimpt. Ook het programma van het Vondelparktheater was 7 jaar geleden veel groter en grootser en dit jaar was er wel een heel erg groot aandeel klassieke muziek en stand-up comedy.

Een aantal bekende discotheken is gesloten (IT, Roxy, Challenge, Ministry), de bezoekers van discotheken beginnen steeds jonger met uitgaan (en zijn dus ook op jongere leeftijd „klaar”).

Het eerste jaar dat ik in Amsterdam woonde werd ik op 11 november verrast door een groot aantal groepen van Sint Maarten zingende kinderen dat de hele avond door de straat liep. Maar op 11 november 2008 kon je het aantal groepen tellen op de vingers van één hand.

Een kerstboomverbranding heb ik alleen in het eerste jaar meegemaakt. Daarna nooit meer.

Hoe komt dit?