Journalisten houden elkaar een spiegel voor

Je kent ze vast wel: die vervelende reclamespotjes die geen product verkopen, maar een ziekte. Voor geregistreerde medicijnen mag je geen reclame maken, daarom wurmen de fabrikanten zich in bochten om toch dat effect te bereiken.

„Geregistreerde geneesmiddelen” zijn medicijnen die je niet mag kopen zonder recept van een arts.

Eigenlijk is het een van de basisregels van de marketing: zadel mensen op met een probleem en lever ze daarna de oplossing. Bijvoorbeeld: een restaurant dat zoveel mogelijk mensen het menu van de dag wil laten kiezen, levert een enorm boekwerk als menukaart met het menu van de dag als interessante aanbieding.

Machtige internationale concerns

Dat is ook de manier waarop machtige internationale concerns werken: Schimpie vertelt op TV dat je voor schimmelnagels naar de huisarts moet en de huisarts schrijft dan een receptje voor het nieuwe medicijn voor je.

Gelukkig heeft niet iedereen zoveel invloed op de media, als deze bedrijven die slim genoeg zijn om met 15 jaar van onderzoek dergelijke geneesmiddelen te ontwikkelen.

Maar is dat wel zo?

Alles is te koop

De redactie van het consumentenprogramma TROS Radar besloot de proef op de som te nemen. Ze bedachten zelf een kwaal en een oplossing. Ze wilden proberen of het ze zou lukken om invloed te krijgen.

Met dit doel richtten ze een klein communicatiebedrijfje op en deden ze wat ze moesten doen.

Als eerste kochten ze een onderzoek bij TNS NIPO. Al in het eerste gesprek bleek dat TNS NIPO precies wist wat er van ze verwacht werd: het resultaat van het onderzoek moest te gebruiken zijn als reclame.

Slechts 2 kranten waren sceptisch.

Het resultaat van dit onderzoek werd via het persbureau ANP gepubliceerd. Het bericht kreeg aandacht op televisie, op de radio en werd (onveranderd!) overgenomen in tientallen kranten en websites.

Duizenden mensen klikten door naar de gelikte website die het clubje tussendoor in elkaar had gedraaid.

Al deze publiciteit met een beperkt budget gegenereerd door een klein groepje mensen dat dit naast hun normale werk deed…

Nog meer

Het team heeft hierna onderzocht of er nog meer mogelijkheden waren om het probleem onder de aandacht te brengen.

En die bleken gemakkelijk te vinden te zijn. Met het grootste gemak bleek TV zendtijd in „onafhankelijke” programma’s gewoon te koop te zijn.

Zo hadden ze voor 1.250 Euro per minuut in een TV-programma hun verhaal mogen komen vertellen, of was voor 20.000 Euro het script van GTST aangepast zodat dit product daarin een plaats kreeg.

Conclusie

De conclusie van dit programma was dat er wat moet veranderen aan de regels voor reclame voor medicijnen.

Ik vraag me nu eigenlijk af of deze industrie de enige industrietak is waar het op deze manier werkt.

Links

• Het betreffende onderwerp op de TROS Radar site
• Artikelen die ik over spin geschreven heb