Evolutie van PC’s: lokaal netwerk (LAN)

Het is al langer dan 25 jaar geleden dat IBM de eerste IBM-PC maakte. Het duurde daarna nog járen tot die ook voor de hobbygebruiker betaalbaar werd. Voor de meeste mensen die nu zelf een computer in elkaar schroeven, lijkt het alsof het nooit anders geweest is. Uit de serie: „opa vertelt”.

Server

In de tijd van de eerste PC netwerken was het operating system van een PC nog niet multi-taskend. Wanneer een systeem als netwerkserver diende, dan kon je het dus nergens anders meer voor gebruiken. Traditioneel kopen bedrijven als netwerkserver een PC met een snellere CPU dan de werkstations.

Netwerkkaart

Als eerste moest je een netwerkkaart kopen, om je computer op een netwerk aan te kunnen sluiten. Je kon het best een NE1000 of NE2000 compatible kaart kopen, want de meeste software kon daar mee overweg. In het begin moest je rekenen op zo’n 70 Euro per kaart, dit zakte naar een paar Euro per kaart in de tijd dat ik stopte met mijn winkel. Tegenwoordig vind je een netwerkaansluiting vaak standaard op een moederbord.

UTP of coax

Tegenwoordig gebruik je alleen UTP kabel voor bedrade netwerken, maar tot ongeveer het jaar 2000 kon je ook kiezen voor coaxkabel. Die bood officieel een vaste snelheid van 10Mbps, in de praktijk betekende dit ongeveer 500 kilobyte per seconde doorvoer – voor alle gebruikers op een netwerksegment samen.

Ook de eerste UTP netwerkkaarten hadden een maximumsnelheid van 10 Mbps. De netwerkaansluitingen die tegenwoordig standaard ingebouwd worden zijn meestal 100 Mbps of 1.000 Mbps („Gigabit ethernet”).

Network client

Oorspronkelijk was het zo dat als je je computer op een netwerk wilde aansluiten, je een „network client” moest draaien op die PC. Dat kleine stukje software kostte bij de bekendere merken van netwerksoftware ongeveer even veel als de rest van je Operating System.

LANtastic

Het programma LANtastic maakte het ook voor particulieren betaalbaar om computers aan elkaar te verbinden: dit was een van de weinige manieren om gegevens te delen zonder daarvoor een dedicated server aan te moeten schaffen. Er was zelfs een versie van LANtasic die werkte zonder netwerkkaarten: er zat een kabel bij die je in de printerpoort aansluiting van twee PC’s moest steken.

Windows for Workgroups

Een ware revolutie was de komst van „Windows for Workgroups”: dit is de eerste versie van MicroSoft Windows (3.11) met ingebouwde netwerksoftware.

Voor het eerst kon iedereen een lokaal netwerk gaan gebruiken zonder dat daarvoor een dedicated server nodig was en zonder dat je exorbitant dure netwerksoftware los hoefde te kopen. Dus ook thuis.

Dit betekende het zekere einde voor Novell zoals we dat op dat moment kenden.

Links

• Mijn andere artikelen over de evolutie van PC’s.