Ruim vóór de World Online beursgang had zakenvrouw Nina Brink van mensen uit de IT wereld en mensen uit de beurswereld de koosnaam „La Niña” gekregen, omdat ze de reputatie had beter te vechten dan een ninja. Toch dachten nog veel mensen dat zij met de beursgang van Nina’s bedrijf WOL zichzelf rijk konden toveren.
Het faillissement van een bank is anders dan een faillissement van een bedrijf. Bij bedrijven is de gemiddelde opbrengst van een faillissement even hoog als de gemiddelde kosten. Bij een faillissement van een bank is dat meestal anders: gewoonlijk kunnen daar nog heel wat schuldeisers hun geld terug krijgen. Een bedrijf dat denkt gered te worden door een overname, kan een prooi worden van „kwaadwillende” overnamekandidaten.
In Nederland is de cheque zo goed als uitgestorven, betalen per cheque is erg ouderwets en in Europa worden genoeg betaalwijzen gebruikt die sneller, goedkoper en betrouwbaarder zijn. Als je toch nog te maken krijgt met een cheque, dan is het er meestal eentje uit het buitenland. Met cheques zijn er 2 problemen, die de cheque erg aantrekkelijk maken voor oplichters.
Read more…
Dat was een typische oorzaak van vervangende schaamte, de afgelopen weken: de politiek die denkt te kunnen verbieden dat presentatoren bij de publieke omroep meer verdienen dan premier Balkenende.
Ergens vind ik dit zelfs een vreemd voorstel, want in mijn jeugd moesten we op school nog leren dat het een (van de vele) slechte kenmerken van de Sovjet Unie was dat een arts daar even veel verdiende als een arbeider. Maar dat terzijde.
Beleggen, dat moet je alleen doen met geld dat je kunt missen. Beleggen met geleend geld is het domste dat je kunt doen. Dat zijn al zo lang ik me kan herinneren de belangrijkste adviezen voor mensen die willen gaan beginnen met beleggen. Toch zijn er 6½ miljoen Nederlanders getrapt in een valkuil van goedkoop lenen, overlijdensrisicoverzekeringen en beleggen met geleend geld, die later de „Woekerpolis” is gaan heten.
Hoe heeft dit kunnen gebeuren?
Read more…
Het blijkt dat er in Nederland honderden bedrijven zijn met een bankvergunning, die helemaal geen bank zijn. Toen ik dat hoorde, moest ik terugdenken aan de tijd dat ik een winkel had: af en toe gebeurde het dat je moest concurreren met een van je leveranciers.
Een klant pakte het dan zo slim aan dat je het advies al gratis gegeven had en de omzet vervolgens rechtstreeks naar die leverancier ging. (En soms bleek dan zelfs ook nog dat je groothandel aan de eindklant een betere prijs gaf dan aan jou.)
Het is crisis en het NOS Journaal brengt af en toe berichten dat hier en daar 3% of 4% krimp is. Dat zijn natuurlijk niet echte crisis-cijfers. Je ziet het aantal faillissementen in Nederland stijgen: in ‘09 Q1 waren er 85% meer faillissementen dan in ‘08 Q1, dàt klinkt als een crisis. En in plaats van lijdzaam af te wachten, kan je natuurlijk ook je eigen crisis veroorzaken: en daarvoor hebben we dan de hedgefunds.
Met al het geweld rond de internationale kredietcrisis wordt er vooral gewezen naar de Amerikaanse sub-prime hypotheken, maar we moeten toch ook niet vergeten dat er ook in Nederland wat „aparte” financiële producten verkocht werden aan consumenten.
Vandaag verscheen het nieuws op nu.nl dat RBS een „slechte bank” gaat oprichten en daar de waardeloze financiële producten die ze in een vlaag van verstandsverbijstering gekocht hebben (zoals afgeroomde Amerikaanse hypotheken) in onderbrengt.
Klinkt nieuw en onconventioneel. Maar is het niet!
Het volgende filmpje van Jonathan Jarvis maakt duidelijk hoe de huidige credietcrisis kon ontstaan.
Hij verklaart onder andere de termen „leveraging”, „sub-prime hypotheken” en „Collateralized Debt Obligations”.
Reacties en updates