Scholieren en studenten hebben een natuurlijke afkeer van alles dat niet past in het standaard huisje-boompje-beestje beeld, zo lijkt het. Dit zie je bijvoorbeeld terug in de relatie tussen (mannelijke) studenten en zwervers.
Stel je bent archeoloog en je moet over ontelbaar veel jaar onderzoek doen naar Nederlandse gezegden van de mens in de aardolietijd. Of je zou gewoon vergeten zijn hoeveel er in een dozijn gaan. Het antwoord vinden is geen probleem: je vraagt het aan Google. Hieronder de resultaten van mijn onderzoekje.
Dit weekend is de Uitmarkt in Amsterdam. Bedoeld om gratis en gemakkelijk kennis te kunnen maken met wat het komende culturele seizoen gaat brengen. Als lid van de „net niet generatie” ben ik het eigenlijk wel gewend, dat ik weet dat mooie dingen bestaan maar dat ik ze zelf helaas nèt niet meer meemaak.
Read more…
Al jaren verbaas ik me erover dat er hier in Amsterdam zoveel woningen zijn waar ’s avonds nooit licht brandt, of soms juist weken lang 24 uur per dag, of overduidelijk op een tijdschakelklok. En dat ondanks alle krakers die hier rondlopen — en ook mijn huis regelmatig controleren of ik er nog woon.
Met iemand helpen is niets mis. Het kost je veel tijd, maar dan help je ook eens een ander: zie het als vrijwilligerswerk. Maar ook geholpen worden is blijkbaar een vak, zo realiseerde ik me laatst.
Read more…
Toen ik begon met het schrijven van dit artikel, was de ruwe olie dubbel zo duur als een jaar daarvoor. Gecorrigeerd naar Euro/dollarkoers en inflatie betekende dit dat aardolie weer bijna net zo duur was als tijdens de laatste oliecrisis. Maar snel daarna brak de kredietcrisis uit en daalde de olieprijs naar 100 dollar per vat, om daarna binnen 3 maanden nog eens de helft goedkoper te worden.
Read more…
Toen ik jong was keek ik heel graag naar „Lou Grant” (dramaserie over een krantenredactie) en tiepte ik zelf krantjes voor de buurt. Maar als nù iemand tegen mij zou zeggen dat hij nog een betaald abonnement op een krant heeft, dan zal ik hem/haar waarschijnlijk direct aanzien voor bejaarde.
Zoiemand die verder nog gewoon maandelijks huur betaalt voor een T.65 telefoontoestel, die als je een interessante internetpagina laat zien deze wil uitprinten om hem te kunnen „bewaren”, voor wie een diskette iets nieuws is en die de chip in een EPROM „klein” noemt.
Een van de grotere taboes in onze samenleving is hoe giften aan stichtingen (met name giften in natura, dus oude kleding en schoenen) besteed worden. Dit is nieuws dat je normaal gesproken niet op TV ziet en dat is misschien maar beter ook.
Bij veel stichtingen mag iedereen zelf weten of hij/zij iets geeft. Maar een heel andere zaak wordt het wanneer stichtingen het voor elkaar krijgen dat er van overheidswege de plicht opgelegd wordt om geld aan de stichting af te dragen. Dat is bijvoorbeeld het geval bij de stichtingen die auteursrecht behartigen.
Hier nóg een paar korte onderwerpen. Natuurlijk kan ik de onderwerpen bewaren tot ik er wat meer over te vertellen heb, maar er staan al zoveel onderwerpen te wachten en het dreigt een stapel te worden waar nooit meer doorheen te komen is.
Deze keer:
Tegenwoordig is het technisch mogelijk om elke student gewoon vanaf zijn studentenkamertje alle boeken in alle bibliotheken van de hele wereld te laten lezen en electronisch doorzoeken.
Sterker nog: heel veel werk daarvoor is al klaar! Omdat de problemen met copyright nog niet geregeld zijn hebben ze zelfs extra moeite moeten doen om binnen de regels te blijven. Dat hoor je in het volgende verhaal van Google.
Reacties en updates