Verschil Brabant, Amsterdam

van Brabant naar AmsterdamRuim 6 jaar geleden maakte ik de overstap van Noord-Brabant naar Amsterdam. Wat me in die tijd opgevallen is, is dat er een heleboel verschillen tussen deze twee leefgebieden zijn, waar de meeste mensen helemaal niet van op de hoogte zijn.

Ik beschrijf ze op gebied van:

  • Wachten
  • Rolstoelers en oude gebouwen
  • Politie op straat
  • Toezicht op de jeugd en zinloos geweld
  • ikea
  • Kansen en risico’s

(Neem ze niet al te serieus op)

Wachten

Een van de eerste grote verschillen die ik ervaren heb, was dat je in Amsterdam bijna altijd en overal moet wachten. In het postkantoor, in winkels, op de tram, achter een lossende vrachtwagen op de gracht. Het valt je gewoon op als je een keer wèl direct aan de beurt bent. Studentes zijn er op voorbereid en trekken direct een leesboek uit hun tas. Ik heb wel eens iemand op de roltrap nog zien lezen.

Als je in Brabant in een winkel kwam en er werd op dat moment al een (1) andere klant geholpen, dan zag je dat het dus druk was en kon je besluiten om een volgende keer nog maar eens terug te komen.

Als je een middagje in de binnenstad van Eindhoven loopt, is er een kans dat je een knappe vrouw ziet lopen. Mannen kijken dan om. In Amsterdam kan je dit beter niet kunt doen: waarschijnlijk mis je dan de volgende knappe vrouw die voor je loopt en zo vaak omkijken is ook niet goed voor je nek.

Rolstoelers en oude gebouwen

In Amsterdam zie ik veel minder rolstoelers dan in een stad of dorp in Brabant, ondanks dat Amsterdam veel meer inwoners heeft.

Misschien is dit te verklaren uit het volgende.

Er is een groot verschil in hoe de steden omgaan met hun oude gebouwen. In Amsterdam wordt alles dat stuk is opgelapt. Kleine gebouwen worden groter gemaakt door ze aan elkaar te verbinden. Ook als de vloeren niet gelijk zijn: alle stoepen en gebouwen zitten vol met kleine trapjes en afstapjes – de eerste maanden struikelde ik zelf regelmatig. En veel gebouwen hebben in Amsterdam geen lift.

In Eindhoven wordt snel besloten om het hele gebouw af te breken en een gebouw te ontwerpen naar de nieuwste stand van de techniek – dus met grote deuren en ramen en gelijke vloeren.

Ik heb gehoord dat een journalist bij aanblik van de gebouwen dacht dat Eindhoven in de tweede wereldoorlog helemaal platgebombardeerd was.

– update – een reaguurder vatte de omgang van Eindhovenaren met cultuurgoed eens treffend samen.

Politie op straat

In Amsterdam vind je bij wijze van spreken op elke straathoek een politieagent in uniform. En als ze er niet staan, dan surveilleren ze er wel regelmatig.

In Brabantse dorpen is het een zeldzaamheid als je een politieauto ziet. Doordat niet eens elk dorp een eigen politiebureau heeft, moet je ’s avonds en in de weekenden op bepaalde plaatsen in Brabant rekening houden met een aanrijtijd van 20 minuten.

En als je de pech hebt dat die ene beschikbare politieauto al op een andere plek ingezet wordt, dan wordt het dus later.

Toezicht op de jeugd en zinloos geweld

Als je als jongere in Amsterdam rondhangt, dan is er bijna altijd wel iemand die ziet wat je doet: als er geen politie is, dan is er wel een burger.

In Brabant is het een stuk gemakkelijker om je aan toezicht van volwassenen te onttrekken. Overal zijn achteraf veldjes en bosjes. Sommige kinderen gingen met nieuwe auto’s spelen op het terrein van De Rooij. Of ze reden in de boodschappenauto van een moeder naar een bos, uit zicht van alle volwassenen.

In Amsterdam zijn enkele gevallen van zinloos geweld landelijk bekend geworden. Maar meestal is alles vredig. Dit in tegenstelling tot Eindhoven, waar ik bij het uitgaan regelmatig zag (zeg maar: bijna elke keer) dat ergens op straat in een donker hoekje iemand mishandeld werd door een groepje. In het Eindhovens Dagblad was zo goed als elke maandag te lezen dat er in het weekend weer iemand tijdens het uitgaan beroofd of mishandeld was. Update: hieraan is nog steeds niets verbeterd, tegenwoordig is zelfs Eindhoven de onveiligste gemeente van Nederland.

ikea

Zowel in Eindhoven als in Amsterdam zie je bij ikea mensen meubels opmeten. In Eindhoven zeggen ze dan: „deze is erg klein, toch nog even verder zoeken naar een grotere”. In Amsterdam hoor je bij dezelfde meubels juist vaak: „deze is erg groot, toch nog even verder zoeken naar een kleinere”.

Kansen en risico’s

Als je plannen laat horen, is het meest gehoorde commentaar in Eindhoven, of je wel aan alle risico’s gedacht hebt. In Amsterdam is de vraag juist of je wel aan alle kansen gedacht hebt.

4 gedachtes over “Verschil Brabant, Amsterdam

  1. Ik vind je observaties erg leuk. Zelf heb ik een blog gemaakt over de verschillen tussen Nederland en Zweden waar ik sinds een aantal maanden woon (http//baasbraal.wordpress.com). Het is verbluffend om te ontdekken dat zaken die je altijd als heel gewoon hebt beschouwd, blijkbaar alleen in jouw regio gelden. Natuurlijk zijn de verschillen in Zweden iets groter dan in Nederland, maar Ik merk dat ik het erg leuk vind om te proberen waardevrij te observeren. Dat proef ik ook in jouw stukjes.

    • Dank voor je reactie! Dat is inderdaad de bedoeling. Ik heb net de opmerking „Neem ze niet al te serieus op” toegevoegd, omdat het soms een paar jaar later toch weer net weer anders in elkaar blijkt te zitten dan je eerst dacht.

  2. In 2007 zag ik nog dat studentes in Amsterdam vaak een leesboek uit hun tas trokken. Nu valt me op dat ze dit al een tijdje niet meer doen. In plaats daarvan zitten vrouwelijke en mannelijke studenten tegenwoordig te Facebooken op het nieuwste model iPhone.

Vertel jouw mening

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s