Vrijgezel met 30

Oude Parship voorpagina
Oude Parship voorpagina

Toen ik de openingspagina van datingsite parship.nl zag, dacht ik terug aan iets dat me ook al heel erg opgevallen is toen ik nog aan de lopende band singlesparties en ‐ontmoetingen bezocht (een paar jaar geleden).

Daar dacht ik aan toen ik de foto zag bovenaan dit scherm. Je ziet een man die alleen oog heeft voor een vrouw, terwijl deze vrouw alleen oog heeft voor de fotocamera. Toeval of niet: als je er op gaat letten, zie je dat veel voorpaginafoto’s van datingsites in deze stijl zijn.

In een eerder artikel las je al mijn ervaringen en meningen met datingsites. Maar wat mij destijds ook vooral opgevallen is, was dat zowel de mannen als de vrouwen die ik op de singlesparties ontmoette heel vaak aan een stereotype voldeden.

Stereotype mannen

De mannen waren de aardigste mensen, vast van plan om hun toekomstige vrouw op een voetstuk te gaan plaatsen en onvoorwaardelijk alles voor deze ene over hebben.

Meestal had zo’n man een beter betaalde baan met een zekere toekomst, een betrouwbare (lease-)auto en je kon er een avond lang een inhoudelijk gesprek mee voeren over elk onderwerp van je keuze.

Op de een of andere manier kwamen ze maar steeds die ene vrouw niet tegen, vandaar dat ze gewoon alle singlesparties bezochten.

Stereotype vrouwen

De alleenstaande vrouwen die ik op singlesparties heb leren kennen, waren allemaal meer dan gemiddeld intelligent. Ze deden voorkomen heel zelfstandig en onafhankelijk te zijn. Het enige waar ze echt niet tegen kunnen is: dat iemand ze op een voetstuk zou willen plaatsen.

Op basis van hun werk kan ik de vrouwen die ik op deze parties ontmoet heb in twee groepen verdelen: zij met uitzendwerk en zij met managerswerk.

Uitzendbureau

Veel vrouwen namen genoegen met een parttime baan als tiepmiep (hun eigen woorden), als bardame of een ander baantje dat iedereen met alleen een middelbare school diploma via een uitzendbureau kan krijgen. Maar toch gingen ze zo een maand op vakantie in het het buitenland en niet zomaar ergens maar in plaatsen als New York, Tokio, Australië en Brazilië. Ze leken wel verslaafd aan reizen. Soms vertrouwden ze je de uitspraak „ik heb wat” toe, daarmee ze een medisch gebrek bedoelend. Zo’n lichamelijke gebrek was soms reden uitstapjes nooit vooraf te kunnen plannen.

Projectleidster

De vrouwen die niet voor een uitzendbureau werkten, hadden vaak met een baan met een vorm van „manager” in de titel; officemanager, projectmanager of zo. Een vrouw die een keer halverwege de avond voor iets belangrijks door haar baas weggebeld werd, van wie ik eigenlijk dacht dat ze secretaresse was, wilde me „later” zeggen wat voor werk ze dan precies deed – ik heb haar daarna nooit meer gezien.

Cadeaus

Of ze nou veel verdienden of weinig: deze vrijgezelle vrouwen accepteerden op geen enkele manier cadeautjes. De meeste vrouwen die zelf geen auto hadden, reden bijvoorbeeld liever mee in een barrel van een andere vrouw, of reisden zwart met het openbaar vervoer, of op een fiets die ze een paar avonden geleden gekocht hadden van een junk.

Daar stond tegenover dat ze zelf ook weinig cadeau gaven aan de mannen.

Verspillend

Hun leven was duur. Veel duurder dan wat ik zelf in mijn opvoeding had meegekregen. Ik zal een paar voorbeelden noemen:

Bij het uitleven van hun eetfetish betaalden ze altijd zelf hun eigen maaltijd. Daarvoor gaven ze flinke bedragen uit, bij de Japanner bijvoorbeeld voor 1 maaltijd meer dan mijn netto dagloon. Het waren juist de vrouwen met de minste betaalde werkuren waren die het vaakst in het centrum in de kroeg te vinden waren. Ik zag ze dan wel eens gewoon voor de grap een paar guldens in zo’n gokautomaat duwen, het leek wel of ze dit deden uit interesse, gewoon om te zien wat er gebeurt als de machine in werking is. De vrouwen die moesten leven van een uitkering rookten toch een pakje sigaretten per dag – roken kost 1.500 per jaar en voor zover ik weet is dat toch meer dan een maand uitkering.

Aan de andere kant kon leven ook goedkoop zijn: blijkbaar hadden ze zoveel tijd te veel over dat ze diverse Amsterdamse markten konden afstruinen. En misschien heeft dit daar mee te maken: het viel me op dat deze vrouwen vrijwel nooit merkkleding droegen. Ik bedoel daarmee: kleding met zichtbare merkjes, net zoals artiesten geen kleding met opvallende merkjes dragen omdat dit het publiek afleidt.

Nog twee laatste feitjes: opvallend veel van deze vrouwen hadden in hun jeugd oorontsteking gehad en de meeste waren met geen mogelijkheid mee te krijgen naar de sportschool.

Gereserveerd?!

Volgens mij willen deze vrouwen eigenlijk helemaal geen partner meer, maar blijven ze wel hopen dat ze uiteindelijk dan toch nog die paradoxale perfecte man zouden ontmoeten: hij is extreem „mannelijk”, maar tóch is er met hem samen te leven.

Misschien zochten ze nog steeds naar het rebelse type jongen uit het groepje waarin ze op de lagere school sigaretten stonden te roken in het fietsenhok. Misschien hadden ze nu zelfs nog een paar keer per jaar contact met zo’n jongen, waarvoor ze dan op dat moment hun eigen leven compleet aan de kant zetten. Maar in elk geval wilden ze zich de tussenliggende tijd zo veel mogelijk vermaken met „gewoon vrienden”, en als ze er tegenaan lopen die ene korte vlam tussendoor. En bij een aantal had ik het idee dat ze aan 1 man niet eens genoeg zouden hebben.

Levenslang flirten, maar met een andere bedoeling: friends without benefits.
Arme jongens, zij die nog denken dat flirten bedoeld is om een relatie op te bouwen.

Waarom deze (m/v)?

Hoe zou het komen dat juist deze mensen single gebleven zijn – en ook dit soort singlesparties zijn gaan opzoeken? Wie het weet mag het zeggen.

Overigens: behalve de stereotype mannen waren er ook een paar mannen die wél doorhadden hoe deze vrouwen functioneerden. Ze wisten dat wat vrouwen andere voorkeuren hebben dan ze in onderzoeken altijd beweren. Ze wisten dat er van binden geen sprake kon zijn en waren juist daardoor (steeds korte periodes) favoriet. Zij wisten keurig regelmatig een nieuwe vrouw te bemachtigen en soms lukte het om haar tot aan de volgende singlesavond te houden.

Vertel jouw mening

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s