Verschil in vrouwen

van Brabant naar AmsterdamIn mijn eerste blog uit de serie „verschil tussen Amsterdam en Brabant” had ik het al een keer over verschillen bij vrouwen. Vandaag een aanvulling.

Ook deze keer heb ik een onderwerp over uiterlijk (mode en kleding) en een onderwerp over innerlijk (zelfstandigheid).

Modieus

In Brabant is het zo dat de meeste jonge vrouwen die er enigszins het geld en het figuur nog voor hebben, zich modieus kleden. Ik bedoel dan: niet voorlopen op de mode, maar ook zeker niet achterlopen op de main stream. Door naar het winkelend publiek te kijken zag je het resultaat van een 2 jaar eerder gestart proces van „verborgen marketing” met behulp van soapsterren en dergelijke (al was het bij de thuisblijvers tijdens vakantieperioden minder goed te zien.)

In Amsterdam heb je vrouwen die te ver „voorop”-lopen: ze kopen kleding die spuuglelijk is, waarschijnlijk alleen omdat het nieuw en/of duur is, om er al na 1 keer dragen al op uitgekeken te zijn.

En je hebt studentes, waarbij vaak juist het dragen van onopvallende kleding (= geen bekende merken) mores is: dat schijnt iets te maken te hebben met „beoordeeld willen worden op je innerlijk in plaats van je uiterlijk”.

De „Brabantse kledingkeuze” vind je in Amsterdam nog het meest bij jonge allochtone vrouwen, ook vooral wanneer ze door hun man bij de kledingkeuze geholpen worden.

Het was natuurlijk wel altijd zo dat tegen de tijd dat iets in Brabant eindelijk in de main stream mode gekomen was, dat in de grote steden al lang weer „uit” was. Daar zat soms wel een jaar of langer tussen.

Zelfstandig

Eigenlijk ben ik een feminist: ik vind dat mannen en vrouwen functioneel gelijkwaardig zijn (niet gelijk, maar gelijkwaardig). Als het bijvoorbeeld gaat om management van een huishouden, of een bedrijf, eigenlijk alles in het leven, dan zijn man en vrouw inwisselbaar. Beiden nemen initiatieven en kunnen in geval van nood de ander vervangen.

En zo ging dat ook, in Brabant.

Op sommige gebieden waren ze in Amsterdam al verder. Zo was toen ik er vertrok uit Brabant daar een buschauffeur nog bijna altijd mannelijk, terwijl dat in Amsterdam toen al lang niet meer zo was.

Maar aan de andere kant zijn het juist veel zogeheten „hoger opgeleide” vrouwen in Amsterdam, en het zijn juist deze vrouwen die op dit gebied een eeuw achter lopen: ze maken zichzelf direct of indirect afhankelijk van mannen zijn om „geëntertaind” te worden.

En het is voor zo’n vrouw ook helemaal niet nódig is om zelf iets (nieuws) te bedenken; er zijn meer dan genoeg mannen in haar buurt beschikbaar zijn die ze daarvoor kan gebruiken.

Entertainment

Ik denk daar aan, als ik weer eens zo’n ontzettend slechte zangeres zie optreden. Toen ik nog in Brabant woonde viel het al vaak direct op als zo’n zangeres uit Amsterdam kwam: ik vroeg me dan namelijk af waarom niet al haar vrienden tegen haar gezegd hadden dat ze maar beter zo snel mogelijk kon stoppen met zingen.

Nu weet ik hoe dit komt: voor een vriend die een ongemakkelijke waarheid vertelt, zijn in een grote stad meer dan genoeg plaatsvervangers beschikbaar.


(+1 voor enthousiasme)

Update

Er verscheen een Amerikaans onderzoek dat stadse vrouwen vergelijkt met dorpse vrouwen. Dit onderzoek bevestigt een en ander.

Vertel jouw mening

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s