Generatie alles

Aanstaande woensdag, 11 augustus, is op TV op Nederland 3 een documentaire te zien over de huidige generatie twintigers. Volgens de regisseur lijkt het leven van twintigers één groot feest. Op Facebook toont iedereen de mooiste sprookjeskant van zichzelf.

Die is in het echte leven onmogelijk waar te maken, maar dit is wel waar ze zich onder elkaar aan spiegelen. Onvolmaaktheden moeten worden onderdrukt en daardoor ontstaan bij sommige jongeren problemen. Regisseur Mathilde Domogala (zelf 32) vond de jongeren voor haar documentaire, hoe toepasselijk, in haar eigen „netwerk”.

3Doc: Alles wat we wilden
woensdag 11 augustus 2010
Nederland 3, 20:30-21:25

Mening

Ik vraag me af of dit alles niet gewoon een te verwachten resultaat is van het massaal bestijgen van de Piramide van Maslow.

Er is een theorie die nog een stap verder gaat dan de theorie van Maslow. Een stap die misschien niet zo leuk is.

Zoals alle piramides is ook deze Piramide alleen stabiel als er heel veel mensen in de basis zitten en maar een klein aantal mensen aan de top staat. Wanneer er een samenleving ontstaat waarin te veel mensen alleen nog met zichzelf en met virtuele waarde bezig zijn (internet, kunst, filosofie, marketing), in plaats van de klauwen uit de mouwen te steken en/of met de poten in de modder te staan, dan wordt de Piramide topzwaar en stort de beschaving zelfs in. Wat een verklaring zou kunnen zijn voor verdwenen beschavingen die we kennen uit het verleden.

-update-

Beelden

Het bovenstaande heb ik geschreven voorafgaand aan de uitzending. Intussen heb ik de beelden gezien. De documentaire duurt bijna een uur en dat leek me wat lang vooraf, maar deze tijd was wel nodig voor deze beelden. Per slot van rekening gaat het wel om sprookjeswerelden. En hun keerzijde. Na een voorstelronde vertelden de jongeren in de film over de andere kant van hun bestaan: de psychische en lichamelijke problemen waarvan ze last kregen. Een jongen vertelde dat het wel leuk geweest was om anderhalf jaar in Londen te werken, maar hij had er geen cent verdiend. Een meisje, dat als kleuter al in verschillende landen gewoond had, vertelde bijna huilend naar partypics op Facebook te kijken: waarom was iedereen steeds plezier aan het maken en zij niet? Ze twijfelde aan wat ze bereikt had.

Volgens mij had je zo’n documentaire ook 10, 25, 40 jaar geleden kunnen maken: alleen de mooiste prestaties van jezelf doorvertellen is natuurlijk van alle tijden. Maar in die tijd stonden de foto’s nog niet op internet, dus je moest nog je huis uit om echt ongelukkig te kunnen worden. En er was voor de „gewone” mens ook helemaal niet zo veel ruimte om interessant te doen en je zorgen te maken over uiterlijk: je moest immers al jong aan het werk.

In de documentaire zag je trouwens ook een vogeldans, zoals op het eerste filmpje van mijn blog 16 miljoen individualisten.

Vertel jouw mening

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s