Verschillende prijzen voor verschillende klanten

handel en industrieHet tv-programma Goudzoekers van afgelopen maandag ontdekte iets nieuws: niet alles is in elke ikea even duur. Precies hetzelfde vloerkleed was in ikea België 100 euro duurder dan in ikea Nederland.

De Goudzoekers wilden het kleed kopen in Nederland en dan „terugbrengen” in België, maar daar trapte ikea niet in.

Een bepaald type bank was in België juist weer veel duurder dan in Nederland. ikea spiegels zijn in België flink duurder dan in Nederland. Wat bleek dus? ikea past de prijzen van de producten aan op wat de bewoners van het land er voor willen betalen, net zoals alle normale verkopers dat doen: zelfs auto’s zijn bijvoorbeeld, nog afgezien van belastingen, in andere Europese landen goedkoper dan in Nederland.

Eenheidsprijzen

Dat verschillende mensen verschillende prijzen betalen is niet nieuw. Sterker nog: de hema was destijds juist heel apart omdat zij als een van de eerste winkels wel standaard „eenheidsprijzen” gingen hanteren. Nog steeds komt het heel veel voor dat verschillende klanten voor hetzelfde product een verschillende prijs betalen.

In de tijd van massaproductie heeft de prijs van een artikel veel minder te maken met wat het gekost heeft om een product te maken, dan met wat klanten bereid zijn voor het product te betalen en wat het „image” van het merk is.

Nog een paar willekeurige voorbeelden:

Media, software en elektronica
Zelfde artikel, verschillende prijzen
Dezelfde telefoon in verschillende filialen van de Mediamarkt
(Bron: Consumentenbond)
  • Mediamarkt vestigingen passen hun prijzen aan op andere winkels in de regio. Zo kunnen er bijvoorbeeld bij cd’s grote prijsverschillen zijn tussen een Mediamarkt in Den Haag en een Mediamarkt in Rotterdam;
  • Het „regio” systeem bij dvd’s is enkel bedacht om een bepaalde film in sommige regio’s van de wereld duurder te kunnen verkopen;
  • Van elektronica wordt soms een nieuwe versie ontwikkeld waarvan je een ingebouwde feature niet meer kunt gebruiken, om die tegen een lagere prijs te kunnen verkopen aan klanten die de hogere prijs niet willen of kunnen betalen;
  • Van computersoftware worden soms vertaalde versies gemaakt die goedkoper zijn dan de oorspronkelijke versie in het Engels. Voorbeeld: in de tijd dat de meeste Nederlanders nog het programma Word Perfect als tekstverwerker gebruikten, kostte de Nederlandstalige versie van concurrent MS Word maar een fractie van de prijs van de Engelstalige versie van MS Word.
Medicijnen en chemie
  • Bij medicijnen kunnen er grote prijsverschillen zijn tussen bijvoorbeeld Nederland en België of Derde Wereld landen (zie de film „Sicko”);
  • Sommige medicijnen zijn ook verkrijgbaar als een diergeneesmiddel en zijn „in kiloverpakking” veel goedkoper;
  • Zout heeft de chemische formule NaCl: of het nou strooizout, tafelzout of zeezout heet, het is precies hetzelfde product. Het is alleen minder goed getest op verontreinigingen, maar het prijsverschil is gigantisch;
  • Drogisterijartikelen en keukens zijn in Duitsland veel goedkoper dan in Nederland;
  • Zeep en waspoeder heeft niet in alle landen dezelfde naam, zodat de pakken zeep in het land blijven waar men er de bijbehorende reclame voor maakt.
Abonnementen, telefonie en toerisme
  • De kans is maar klein dat twee mensen die in een vliegtuig naast elkaar zitten (maar apart geboekt hebben) dezelfde prijs voor hun stoel betalen;
  • Nieuwe klanten krijgen korting, bestaande klanten niet. Dat merk je bijvoorbeeld bij het verlengen van de hypotheek („prolongatietoeslag”) of telefoonabonnement;
  • Op vakantie zou je kunnen zien dat de prijzen in cijfers worden vermeld voor de toeristen en een veel lagere prijs in de lokale taal in letters voor de bewoners;
  • In zuidelijke landen proberen vaak meerdere makelaars tegelijk hetzelfde huis te verkopen — tegen verschillende prijzen;
  • GSM aanbieders rekenen voor „roaming” (gastgebruik) een veel hoger beltarief dan voor klanten uit het eigen land, zodat toeristen en buitenlandse zakenmensen veel meer betalen voor hetzelfde telefoongesprek — voorbeeld: in 2006 in Turkije betaalde een Nederlandse tourist met een Nederlandse Vodafone sim voor een gesprek van 4 minuten naar Nederland 9,20. Een Turk die klant was bij Vodafone dochterbedrijf MyCep betaalde voor precies hetzelfde telefoongesprek van Turkije naar Nederland maar 70 cent;
  • Nog niet zo lang geleden hanteerde kpn voor de telefoon nog „piekuren” en „daluren”, om tijdens kantooruren een dubbel zo hoge prijs te kunnen rekenen aan bedrijven — hierdoor was het uiteindelijk juist in de avonduren zo druk dat het telefoonnet overbelast werd;
  • Nog lang na de digitalisering van het telefoonnet hanteerde kpn een „interlokaal” telefoontarief dat meer dan 6 keer zo hoog was als het „lokale” tarief, terwijl een interlokaal telefoongesprek maar een procent of 10 meer resources kost dan een lokaal gesprek. Tegenwoordig is het soms juist andersom: bellen naar de VS en Canada is dan bijna even duur of zelfs goedkoper dan bellen naar je buurman in Nederland (dit is bijvoorbeeld zo bij kpn dochter xs4all);
  • Bij prijsstunters met goedkope belminuten is bellen via een omslachtige methode (zoals 0900-nummers) gewoonlijk goedkoper dan bellen via een gemakkelijke methode (zoals sip).

Update: Prijsdiscriminatie

Volgens het boek „Principes van Marketing” van Ph. Kotler en G. Armstrong heet dit principe „prijsdiscriminatie”. Er bestaan de volgende varianten:

  • Prijszetting per klantsegment

    Voorbeeld: korting voor 65-plussers in een museum;

  • Prijszetting naar productvorm

    Voorbeeld: een extra feature op een apparaat met een nauwelijks hogere kostprijs maar een veel hogere verkoopprijs;

  • Prijszetting naar locatie

    Voorbeelden: verschillende prijzen voor verschillende stoelen in een theater, een andere hoogte van studiegeld voor buitenlandse studenten;

  • Prijszetting naar tijd

    Voorbeelden: nachtstroom, seizoenskorting bij vakantieparken.

En misschien ken jij nog een goed voorbeeld?

Advertenties

21 gedachtes over “Verschillende prijzen voor verschillende klanten

  1. Ik zou het bijna vergeten, maar ik heb al een paar keer eerder genoemd dat producten in Nederland veel duurder zijn dan in Amerika: dat waren spijkerbroeken en schoenen.

    Dit is niet toevallig ontstaan; fabrikanten doen zelfs veel moeite om dit prijsverschil in stand te houden. Dat een consument zelf via internet in Amerika bestelt, daar kunnen ze weinig aan doen (al proberen ze dat wel, bijvoorbeeld door Amerikaanse webshops te bedreigen), maar het in handelshoeveelheden invoeren is in elk land van de EU bij wet verboden, als er ook maar ergens in de EU een officiële importeur van het merk bestaat.

    Bij schoenen zijn trouwens vaak de grootste „kinder”maten even groot als de kleinste „dames”maten, maar wel veel goedkoper.

  2. Mensen die wat meer vrije tijd hebben om het internet af te zoeken naar een goedkope aanbieding, kunnen vaak behalve de officiële website van de providers ook een alternatieve website vinden met daarop het originele product voor aanzienlijk lagere prijzen, bijvoorbeeld:

    voor T-mobile: http://www.gsmtopdeal.nl
    VodaFone direct sales (in tijdschriftadvertenties)
    DHL Direct (achterop DHL vrachtwagens)
    CZ Direct (in abri’s en op Slam-FM)

  3. Ook benzine is niet voor iedereen even duur.

    Mensen die bij een Shell station langs de snelweg moeten tanken, betalen veel meer dan mensen die bij een Shell station een stukje van de snelweg af kunnen tanken. Voor mij scheelt dat zo’n 5 euro per tankbeurt. Een groot deel van dit prijsverschil gaat naar de overheid, omdat het tankstation moet betalen voor een „concessie”.

    In Nederland wil men een verschillende prijs afhankelijk van de tijd van de dag invoeren: ’s nachts tanken wordt veel duurder, zogenaamd omdat het tankstation speciaal open moet blijven voor een klein aantal klanten. In Duitsland heeft men deze variatie in prijs al ingevoerd, maar daar is benzine ’s ochtends juist duurder dan ’s avonds, zogenaamd vanwege de extra opbrengsten van de shop.

  4. In Nederland vindt loonpolitiek plaats via de woningmarkt. Dat is de reden dat er goedkope woningen beschikbaar zijn voor mensen met een uitkering of weinig loon en duurdere woningen voor mensen met een hoger salaris. De goedkope woning is gebouwd met subsidie van de overheid.

    Mensen die teveel verdienen voor een goedkope woning, maar er toch willen wonen, moeten daarom soms extra huur betalen, meer huur voor exact dezelfde woning dan iemand die wel recht zou hebben op een sociale huurwoning.

  5. Sommige bedrijven proberen om zo veel mogelijk klantsegmenten tegelijk te bedienen, maar voor de optimale winst elk klantsegment met een eigen formule. Het is het mooist als „rijke” mensen niet in de „goedkope” winkel gezien willen worden, maar wel precies dezelfde producten kopen voor een hogere prijs in de voor hen bedachte „dure” winkel.

    Zo is er bijvoorbeeld een internationaal opererend telecombedrijf dat allerlei merken heeft, van (bijna) de duurste tot (bijna) de goedkoopste in de markt. Het zijn honderden manieren om exact dezelfde belminuten te verkopen.

    Met trucjes proberen de bedrijven klanten in de loop van de tijd toch steeds meer te laten betalen.

    Men richt bijvoorbeeld een „witte prijzen supermarkt” op en als die eenmaal genoeg klanten heeft gaat men langzaam maar zeker de service van de winkel verhogen. En de prijs verhogen natuurlijk. Sommige klanten zullen koopjes blijven jagen en overstappen naar de volgende „witte prijzen supermarkt”, maar een aantal zal puur vanwege het gemak (en misschien hun intussen gestegen inkomen) blijven hangen bij de oude winkel — extra winst voor de ondernemer.

    Dit principe zou je ook kunnen zien als nivellering via het bedrijfsleven.

  6. Een ander voorbeeld zijn vaatwastabletten: veel duurder per afwasbeurt dan gewoon afwasmiddel, maar gelukkig zijn ze altijd ergens in de aanbieding. Als je tenminste de tijd hebt om te zoeken waar.

  7. Nieuwe voorbeelden van de Consumentenbond:

    Zo konden de onderzoekers een bungalow bij Center Parcs voor een kwart tot een derde goedkoper boeken op de Belgische en Duitse websites van de Nederlandse recreatieketen. Kostte een treinticket van Utrecht naar Berlijn op de website van de NS 276 euro, op de site van de Duitse spoorwegen was dat 100(!) euro goedkoper. En voor het boeken van een pakketreis naar Spanje bij Neckermann liep het verschil tussen de Belgische en Duitse sites van de reisorganisatie zelfs op tot 480 euro.

    (Bron: Koopjes zoeken op het internet)

    Tips: als je Aziaat bent, niet surft met een Apple maar met een PC, een website binnenkomt via een vergelijkingssite of eerst de goedkopere artikelen bekijkt, heb je meer kans op korting op duurdere artikelen.

  8. In sommige landen zijn de kosten voor marketing van medicijnen dubbel zo hoog als de kosten voor het ontwikkelen van medicijnen. Andere landen passen het „kiwimodel” van Dirk van Duppen toe: er is dan veel minder reclame voor medicijnen gericht op artsen.
    De medicijnen kunnen hierdoor 90% goedkoper worden.

  9. Ik constateer dat het postorderbedrijf Peter Hahn waar ik regelmatig kleding bestel in Frankrijk veel hogere prijzen rekent dan in vestigingsland Duitsland. Het prijsverschil varieert per kledingstuk van 33 tot 40%. Ook in Nederland, Belgie, VK en Zwitserland zijn de prijzen hoger dan in Duitsland, maar is het prijsverschil iets kleiner. Mag dit?
    Als ik via een vriendin in Duitsland bestel en haar de kleding op mijn kosten naar Frankrijk laat doorsturen, wordt medewerking geweigerd als er een verkeerd artikel wordt geleverd. Dan moet ik het maar in Frankrijk bestellen is de reactie. Ik mag het verkeerd geleverde artikel wel op eigen kosten terugsturen naar Duitsland, maar het bedrijf weigert om het correcte artikel rechtstreeks aan mij in Frankrijk te sturen. Mag dit?

    • Marianne, ik denk dat ze met hun zakenpartners hebben afgesproken om niet rechtstreeks vanuit het Duitse magazijn naar Franse klanten te versturen.

  10. Nog twee voorbeelden uit de bankwereld:

    • De Rabobank betaalde een aanzienlijk hogere spaarrente aan Belgische en Duitse spaarders, dan ze aan Nederlandse spaarders betalen;

    Vergelijking spaarrente Rabobank Duitsland met Nederland

    • De ing rekent aan Nederlandse klanten een 2½% hogere hypotheekrente dan aan Duitse klanten.

  11. Ik had 2 sim kaarten waar ik T-mobile spaarpunten mee spaarde. Op de ene kaart had ik veel meer punten gespaard dan op de andere. In de shop kon ik zien dat ik voor dezelfde cadeaus veel minder punten nodig had bij de kaart waar ik nog niet zoveel punten op gespaard had.

  12. Belgen ontdekten dat sommige koekjes-met-chocolade wel erg veel op elkaar lijken: het koekje dat onder de naam „Olé” te koop is bij Aldi voor 24 cent en het koekje dat onder de naam „Leo” te koop is in andere supermarkten voor 50 cent worden gemaakt in dezelfde fabriek van Kraft in Herentals.

  13. klm vliegt van Düsseldorf via Amsterdam naar New York. Als je voor deze reis instapt in Düsseldorf, betaal je een veel lagere prijs dan wanneer je pas bij de tussenstop in Amsterdam instapt.

Vertel jouw mening

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s