Tijdschriften en oude kranten

journalisten en krantenGisteren maakte Google bekend te stoppen met het inscannen van oude kranten. Het kost erg veel werk en er blijft een groot risico op auteursrechtenclaims. Is het goed of is het slecht dat er oude kranten bestaan?

Misschien stond je zelf ooit in de krant. Misschien op een leuke manier, misschien bij de afdeling faillissementen.

Een archief op onderwerp

De krant werd vroeger gemaakt om binnen 24 uur weggegooid te worden, niemand heeft er ooit rekening mee gehouden dat de informatie zoveel jaar later nog tot in de eeuwigheid op internet zou kunnen komen te staan.

Als ik iets interessants lees, dan wil ik dat graag later nog terug kunnen vinden. Maar het woord „tijdschrift” zegt het eigenlijk al: tijdschriften geven aan wat er in een bepaalde tijd actueel is en worden dus gemaakt voor een tijdelijke waarde. Kranten ook, dat blijkt al wel uit de papiersoort. Dus ik maak blogs en bookmarks.

Op de radio maakt sinds een tijd de een of andere krant reclame voor hun elektronisch archief — van totaal wel 13 maanden. Blijkbaar willen zij niet een echt archief aanbieden, maar alleen een verzameling oude nummers.

Wat ik graag zou willen lezen, als vervanger van krant en tijdschriften, is vergelijkbaar met de „dossiers” over een bepaald onderwerp, die je wel eens vindt op websites: een gespecialiseerd overzicht waar je informatie in kunt opzoeken als je hem nodig hebt. En tot het moment dat ik de informatie nodig heb, moet hij gewoon heel goed geactualiseerd worden.

Hoe noem je zoiets? Een tijdloosschrift? Een archiefboek? Of gewoon een website?

Herschrijven

In mijn blogs verwijs ik wel eens naar artikelen van kranten en tijdschriften die via het web te lezen zijn, maar ik merk dat geschiedenis vaak verloren gaat. Een artikel wordt gewoon off-line gehaald door degene die het gepubliceerd heeft (net zoals oude tijdschriften verdwijnen uit de winkel). Soms om technische redenen, soms omdat het onderwerp niet meer actueel is, maar veel vaker omdat oude berichten off-line gehaald worden vanwege hun leeftijd.

Als het onderwerp actueel blijft, publiceren ze na een paar jaar wel weer een nieuw artikel, alsof er nooit wat gebeurd was — zoiets beschreef ik in mijn blog over zwervers en studenten.

Ik begrijp ook wel dat een krant of tijdschrift op een heel andere manier moet werken dan ik: als ik graag iets schrijf over een onderwerp, dan publiceer ik het. Als er een week later over dat onderwerp iets op tv komt heeft mijn blog 1.000 lezers, maar het gebeurt ook wel eens dat alleen een paar robots mijn artikel lezen. Weet ik niks, dan schrijf ik niks. Bij een krant of tijdschrift kan dat niet: het volgende nummer moet elke keer weer op tijd vol geschreven zijn.

Voor eigen gebruik leggen de media trouwens wel „dossiers” aan: een soort ongepubliceerde encyclopedie die ze gebruiken om snel een artikel te kunnen schrijven op de actualiteit.

Beter zo

Misschien is het ook maar beter dat oud nieuws verdwijnt. Dan krijgen mensen met een kort lontje tenminste kans een glansrijke carrière op te bouwen. En op die manier kunnen alle berichten na een paar jaar herschreven worden.

Met het Koninginnedag artikel heb ik deze manier van werken uitgeprobeerd: ik heb de oude artikelen van de afgelopen jaren weggehaald en alles samengevat in 1 nieuw actueel artikel. Veel sneller dan elk jaar het wiel opnieuw uitvinden.

De wereld hangt aan elkaar van periodiek terugkerende gebeurtenissen.

Advertenties

Vertel jouw mening

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s