Wat is de „Apple factor”?

AppleDe X-factor is die onbekende factor waardoor de ene persoon een succesvol artiest kan worden en de andere niet. Ook Apple heeft veel succes. Wie mijn blog volgt, is het misschien opgevallen dat ik maar zelden over Apple geblogd heb. Maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik nooit nagedacht heb over het geheim van Apples succes.

Waar ik van geschrokken ben, is dat na de dood van Steve Jobs de commentatoren over elkaar heen buitelden om te vertellen hoe slecht Apple en vooral Steve Jobs waren.

Apple Store, Amsterdam Leidseplein, 2012-02-18 (foto: blafhert)

De Apple factor

Ik weet nog goed dat ik voor het eerst van mijn leven een Apple computer in het echt zag: het was bij een creatieveling met een eigen communicatiebureau. In die tijd bestonden diskettes nog. Apple had besloten dat je de diskette niet met een knop uit de drive kon halen, zoals dat bij alle andere computers ging, maar dat dit via de muis moest. Om je diskette terug te krijgen, moest je op het scherm de diskette in de shredder gooien.

Ik stond perplex: in de shredder? Wie had dat verzonnen? Als ik als onwetende mijn diskette uit de computer had moeten halen, zou dit het laatste zijn wat ik zou proberen.

Marketing en techniek

Als een producent moet kiezen tussen techniek en marketing, dan wint marketing. Goede techniek verkoopt zichzelf moeilijk en langzaam — grote kans dat in de tussentijd andere producenten met je idee aan de haal gaan. Maar met goede marketing is gemakkelijk de grootste rotzooi te verkopen.

Nieuwe producten maken vaak groots hun entree op de markt, maar verliezen daarna snel van concurrentie die met goedkopere en technisch betere producten op de markt komt. Apple producten zijn anders: marketing is goed, maar tegelijkertijd zijn zij technisch niet slecht, daarom verliezen ze het niet zelfs nu er heel veel concurrentie is.

Maar eerlijk is eerlijk: het gaat bij de apparaten van Apple vaak om techniek of functionaliteit die al bestond, die er dankzij een design er nu (eindelijk) mooi uitziet. Perfect zijn ze ook niet: dat je „Force Quit” moet gebruiken als een applicatie is vastgelopen leer je als nieuwbakken Mac gebruiker al meteen de eerste dag. Maar blijkbaar is dat goed genoeg.

Hans Sibbel over marketing (vanaf 5:20 tot 9:25):

(Pauw & Witteman 25 oktober 2011)

Lock-in

Mensen zeggen dat Apple computers intuïtief werken. Maar een diskette in de shredder gooien, dat is toch wel een heel ander soort intuïtie dan die van mij. Ik denk dat het woord „intuïtie” op dit niveau verkeerd gekozen is: het verschil tussen wel of niet kunnen aanvoelen is hier eerder een „lock-in”.

Een lock-in betekent dat je „moet weten hoe het werkt”. Je hebt zoveel tijd en werk geïnvesteerd om het oude systeem onder de knie te krijgen, dat je niet meer kunt/wilt/durft over te stappen op een ander systeem. En je hebt al tegen te veel mensen verteld dat dit oude systeem fantastisch is.

De lock-in is voor it-producten wat verslaving is voor drugs: je wilt niet meer weg. En dan maakt het ook helemaal niet uit of het systeem nou technisch gezien wel of niet het meest logisch was, zeker niet voor niet-it’ers.

Verstoppertje spelen

Als je mensen te veel opties geeft, gaat het mis: ze kunnen niet kiezen en zelfs als ze al wel weten wat ze willen dan kunnen ze het niet vinden.

Het slimme idee achter Apple computers is dat de software ongemerkt een scheiding maakt tussen de „simpele” gebruiker er de gevorderde gebruiker: de gevorderde gebruiker maakt gebruik van features die je niet direct ziet. Ze zijn aanwezig, maar zijn heel subtiel verstopt, op zo’n manier dat je ze weet te vinden als je ze nodig hebt.

Op die manier gaat er bij een beginner nog niet meteen vanalles mis. Opties die de meeste mensen nooit zullen gebruiken, hoef je niet elke dag te zien. Dit is het niveau waarop Apple-intuïtie wél werkt.

Psychologie

Sam Vaknin is een bekend schrijver en ervaringsdeskundige op gebied van narcisme. In zijn artikel „Modern Hagiography” schrijft hij dat Steve Jobs goed begreep dat de meeste mensen zich nou eenmaal voornamelijk interesseren in oppervlakkigheden. Zijn apparaten zijn bedoeld als transportmiddel om „content” af te leveren.

Simon Sinek leert je wat theorie achter de marketingtechniek van Apple:

2 gedachtes over “Wat is de „Apple factor”?

  1. Volgens verschillende bronnen heeft Apple een interessant prijsbeleid voor wederverkopers. Handelaren betalen voor hun inkoop gewoon de adviesprijs. Als het apparaat volgens de regels van Apple aan een consument verkocht is, pas dan ontvangt de winkel een kick-back van 9% á 10% over de adviesprijs. Korting geven is niet volgens de regels, dus dan krijgt de winkelier niets.

    Apple bepaalt dus precies hoeveel de consument voor de producten betaalt en hoeveel de winkelier daar aan verdient.

    Overigens zijn Apple store medewerkers bijzonder, in de zin dat zij echt iets weten van het product dat ze verkopen.
    ___

    Zoek de intelligentie: iPhoneclub.nl.

  2. De verkoop van de iPad Mini via handelaren valt erg tegen, daarom heeft Apple de marge voor dit apparaat nu opgeschroeft.
    Inkoopprijs van de groothandel is £207 en verkoopprijs aan de consument is £269, dus als de groothandel en de winkelier dezelfde bruto-marge pakken, dan is dat 14% voor elk.

Vertel jouw mening

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s