Amsterdams verschil: onweer

van Brabant naar AmsterdamIn de serie over verschillen tussen Brabant en Amsterdam vandaag:

Onweer

Onweer

Bij onweer in Amsterdam hoor je vaak wel harde donder, maar dat komt door inslag op bliksemafleiders van hoge gebouwen. Op de grond gebeurt eigenlijk nooit wat, schade door onweer is hier geen issue.

In Brabant was dat anders. Als je merkte dat onweer begon, moest je snel overal in huis stekkers gaan lostrekken. In een onweersbui ging er eigenlijk altijd wel ergens iets kapot, het was meer de vraag: wat deze keer. Bijvoorbeeld de helft van een boom versplinterd en de splinters liggen tot 30 meter verderop, of de hele meterkast in puin, of je modem of televisie reageert niet meer.

Inductieschade

Inductieschade hangt ook samen met de grondsoort. Zo herinner ik me SysOp Jan Leijerweerd in Emmen: hij had zo vaak last van schade aan zijn bbs door onweer, dat mensen dachten dat de enige oplossing zou zijn om een glasvezelaansluiting te nemen
(25 jaar geleden voor de meeste mensen nog onbetaalbaar).

De kans op een directe inslag is maar klein (in Nederland gemiddeld 1 keer per 30 jaar per km², of iets in die orde) en schade door directe inslag komt dus weinig voor. Maar schade „door bliksem” hoeft niet per se letterlijk op de plaats van inslag te ontstaan. De bliksem slaat ergens in op de grond, wat op zich nog geen schade geeft, maar door die grond lopen kabels. Door de bliksem ontstaat in die kabels een inductiestroom, waardoor aangesloten gevoelige elektronica beschadigd kan raken.

Een blikseminslag lijkt in 1 klap te gebeuren, maar dat blijkt mee te vallen. Wat er precies gebeurt tijdens een blikseminslag werd beschreven door Eilko Nijboer in een bericht in nieuwsgroep nl.juridisch. Zijn berichtje verklaart onder andere waarom je zelf iets kunt doen om je te beveiligen tegen inductieschade op het lichtnet:

[…] Enkele tientallen milli­seconden voordat de bliksem zijn topstroom bereikt, gaat er al een fatsoenlijke lekstoom lopen die een duidelijk meetbare spanning in het lichtnet induceert. Als je die spanningspiek snel genoeg detecteert, (en dan is een paar millise­conden echt snel genoeg) en je kunt in die paar milliseconden inductievrij uitschakelen, dan ben je klaar. De voedingsunit van ieder apparaat vangt de eerste klap op, en die is echt niet in een honderdste seconde doorgebrand.
[…]

Bron: 37B3D0EB.BCF1772@xs4all.nl

Vertel jouw mening

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s