Niet meer naar de winkel

shoppingWe doen het allemaal wel eens: iets kopen in een winkel. Maar het gebeurt het ook heel vaak dat ik iets heel graag wil kopen, dat ik er geld voor gespaard heb, maar dan koop ik het uiteindelijk toch niet. Wat slecht voor de economie, zal je zeggen–en het gaat al zo slecht! Maar wat is mijn reden?

Laatst vertelde ik waarom ik zo weinig nieuwe kleding koop. Maar er zijn soms ook technische spullen die ik niet koop, terwijl dat mijn hobby is. Dat is niet omdat ik van gewone winkels naar on-line overgestapt ben, wat je vaak op televisie hoort als populaire verklaring voor de malaise in de winkelsector, maar door te veel negatieve ervaringen met winkelen in het verleden.

Wat zijn voor mij echte kooplustkillers?

Wel leverbaar, niet geleverd

Met gadgets gebeurt het nog wel eens dat er een product is waarvan je zeker weet dat het bestaat (omdat je een werkend exemplaar gezien hebt) maar dat het helemaal nergens te koop is–niet in echte winkels en niet in webshops. Je wordt niet opgelicht, maar het is simpelweg niet mogelijk om het artikel te kopen. Soms zie je een advertentie voor een gadget, maar alle foto’s zijn renders. Bestaat dit product dan wel echt?

Wat on-line een nog groter probleem is dan bij echte winkels, is dat je een bestelling vooruit betaalt, maar hem nooit ontvangt. Ik let altijd goed op de reputatie van de winkel waar ik wat bestel, maar toch is het me al een keer bijna overkomen dat een winkel failliet ging tussen betaling en levering: een winkel die volgens de Tweakers Pricewatch de beste prijs had en die ik nog kende uit de tijd van 8-bit computers, ging een paar weken na levering failliet.

Ook als een winkel niet failliet gaat, kan er een leverprobleem zijn. Volgens de website is het artikel op voorraad is of heeft het hooguit „3 tot 5 dagen” levertijd, maar een maand nadat je betaald hebt, heb je nog steeds niets ontvangen. Geen voorraad. En dan loop je toevallig door een fysieke winkel, waar genoeg exemplaren van datzelfde apparaat liggen! Waarschijnlijk ook nog voor een lagere prijs dan wat je al betaald hebt, of een nieuwere versie. Vervelend.

Soms wil je een set van 2 delen kopen, die goed bij elkaar moeten passen (bijvoorbeeld: moederbord en geheugen), je kunt kiezen bij welke winkel je dit koopt, maar precies bij die winkel waar je uiteindelijk heen gaat, is het meest kritische onderdeel uitverkocht.

Als je wat bestelt bij een Chinese webshop, kan het gebeuren dat je pakketje na 4 maanden nog niet door de Nederlandse douane is. Grote kans dat het pakket China nooit verlaten heeft. In zo’n geval krijg je je geld terug, maar liever had ik gewoon mijn bestelling ontvangen. Of een mailtje, op het moment dat het pakketje retour afzender gekomen was.

Slechte software, slechte reclame

Als je een merkcomputer met voorgeïnstalleerde Windows koopt, dan is dat goedkoper dan Windows los te kopen, maar de reden is helder: dat is omdat de fabrikant van de hardware geld betaald krijgt voor het installeren van bloatware en sommige fabrikanten (Lenovo) installeren zelfs adware op je nieuwe laptop. Bloatware in Android kan je niet eens zelf verwijderen; door het extra geheugengebruik is je telefoon eerder verouderd.

De makers van mijn Philips smart-TV vonden het een goed idee dat dit apparaat in het menu reclame toevoegt, die de TV zelf ophaalt via internet. Wow just wow. Maar bugs oplossen doen ze niet: de „Perfect Natural Motion” feature heeft lelijke bugs (is onbruikbaar) sinds een firmwareupdate van ruim anderhalf jaar geleden en dit hebben ze nog steeds niet gerepareerd.

Ik merk dat systeemsoftware heden ten dage steeds vaker permanente kinderziekten heeft. Veel firmware komt niet eens meer verder dan versie 1.00; de fabrikant ontwikkelt liever een „nieuw” apparaat dan dat hij de bugs in het oude oplost.

Aanbieding of geen aanbieding

Wie is er nog nooit met open ogen ingetuind: in het krantje van een winkel staat een mooie aanbieding, maar als je naar die winkel gaat dan is de aanbieding lang en breed uitverkocht. Terwijl je er toch bent in de ochtend van de eerste verkoopdag. Laatst ontdekte ik dat een winkel sommige aanbiedingen fysiek verstopt in de winkel, waarschijnlijk in de hoop dat argeloze consumenten niet goed zoeken en een duurder product kopen, dat er veel op lijkt.

Sommige winkels schreeuwen hun aanbiedingen van de daken, meer hebben tegelijkertijd de laatste paar jaren hun marge op artikelen die niet in de aanbieding zijn met tot wel 25 procentpunten verhoogd. Als je regelmatig „de tweede gratis” kunt krijgen, is dat dan niet het bewijs dat je alle andere weken veel te veel betaalt voor dat product? Of zijn dit soort aanbiedingen in werkelijkheid niet gewoon een doortrapte manier om achter de meest optimale (lees: hoogste) verkoopprijs voor een artikel te komen?

Bij sommige (web-)winkels moet je een kortingbon hebben om een goede prijs te krijgen. Dus als je een keer niet zo’n bon hebt, dan weet je dat je te veel betaalt. Brutoprijzen zijn niet leuk.

Conclusie

De conclusie is: ja, ik koop steeds minder in normale winkels, maar dit heeft zeker niet als enige reden dat on-line een beter alternatief is.

Vertel jouw mening

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s