Computerwinkel

The early years
Kennismaking met computers
FidoNet
Studie
Dienst
» Computerwinkel
GSM/telecom
Naar Amsterdam
Happy single
Mensen
Clubbing
Russisch

Bijna 10 jaar lang heb ik een computerwinkel op internet gehad.

Er was in die tijd nog weinig concurrentie, mede daarom liep dit best goed. Ik had in de regio en door het hele land universiteiten en bedrijven als klant, en op het moment dat internet begon door te breken kwamen daar ook heel veel particulieren bij.

Internet

Hoe ik mijn eerste stappen op internet zette kan je in een ander artikel lezen. Het opzetten van de site voor mijn bedrijf was weer een ander probleem. Mijn website werd gehost door een server in Amerika: dat was in die tijd de enige manier om dit betaalbaar te regelen.

Beheer van internet in Nederland was in die tijd in handen van een stel incompetente, geldhongerige egotrippers, die bij alles wat ze deden elkaar de hand boven het hoofd hielden. Iemand die in Nederland iets op het internet wilde zetten, moest daar dik voor betalen aan deze mensen. Het was heel moeilijk om in die omgeving iets op te bouwen, maar ik was een van de eersten die het toch gelukt is.

Ik heb heel lang gedacht dat ik de enige was die zo over dacht over deze figuren, maar meer dan 10 jaar later ontdekte ik dat dit al die tijd een publiek geheim is geweest — en dit verandert nauwelijks, zie: tweakers.net: SIDN viert vijftiende verjaardag

Telefoon

Voor het bouwen van pc’s had ik hulp van een paar enthousiaste jongeren, maar verder deed ik in mijn bedrijf bijna alles zelf; boekhouding, inkoop, verkoop, reclame, bouwen, en meestal ook de telefoon.

Dat betekende ook: uren lang telefonisch in de wacht staan bij leveranciers en de hele dag kon de telefoon rinkelen voor een vraag van een potentiële klant.

Vandaar mijn interesse in telecom. Op de drukste dag ben ik in m’n eentje (op alle lijnen samen) in totaal 24 uur aan het bellen geweest. Bij een renovatie van ondergrondse telefoonkabels kwam de ptt ongevraagd 10 lijnen aanleggen, omdat ze dachten dat ik dat in de toekomst toch wel nodig zou hebben.

Als je het mij vraagt is al dat bellen niet goed voor je; ik vind het in 2008 nog steeds niet zo „leuk” om gebeld te worden als toen ik nog op school zat — integendeel zelfs.

Stoppen

Achteraf bekeken is alles zelf doen niet de verstandigste manier, maar ik heb er wel heel veel van geleerd. Het was heel, heel hard werken en toch vond ik het op het laatst nog steeds leuk.

Ik zag wel vaak bij de ondernemers onder mijn klanten dat ze al voor hun 65e moesten stoppen met werken. Moesten, omdat ze te veel last kregen van hun hart. Dat was iets dat ik niet als mijn toekomst wilde.

In die tijd werd de dot-com bubble opgeblazen: multinationals gingen hetzelfde doen als wat ik al deed, maar dan onder de kostprijs, om marktaandeel op te bouwen. Dat was voor mij de duw die ik nodig had om iets anders te gaan doen.

De eerste jaren vond ik het jammer dat ik gestopt ben, maar in de jaren ’00 is de computerhandel zo veranderd dat ik juist blij ben dat ik op tijd gestopt ben met hardware. Dit realiseerde ik me pas goed in 2009. Net als dat ik me nu pas goed realiseer dat ik in die tijd niet alleen altijd hard moest werken en soms grote tegenslagen had, maar ook zoveel interessante mensen heb leren kennen.

Omdat ik zelf een winkeltje gehad heb, kijk ik waarschijnlijk anders naar winkels en consumenten­problemen dan anderen. Ik schrijf daarover wat op deze blog in de rubriek retail.

Een van mijn meest favoriete tv-programma’s was vanaf ’96 Urbania (dit genre blijkt te heten: „intelligent human interest”).

Later meer…